يادداشت های فرشيد امانی

بالاخره پس از طی مراحل قانونی و ارائه ضمانت به نظام وظیفه عمومی، از طریق پلیس + ۱۰ اقدام به دریافت گذرنامه کردم که امروز بعد از گذشت ۸ روز گذرنامه به دستم رسید.

مرحله بعدی که همانا اخذ ویزا بود را نیز از هفته گذشته پیگیر بودم که متاسفانه بر حسب نیاز سفارت چین در ایران به دعوتنامه از چین متوقف شد. مدت زمان ارسال مدارک به چین و دریافت دعوتنامه در این تنگنای زمان برای ما قابل قبول نبود. مدارکی که برای ارسال دعوتنامه از طرف چین درخواست شد عبارت بودند از:

۱٫ یک نامه رسمی با سربرگ انگلیسی شرکت مبنی بر اینکه این افراد از طرف شرکت به عنوان غرفه دار قصد مسافرت به چین را دارند.
۲٫ ارسال Business License که همان جواز کسب خودمان است ترجمه شده به صورت کاملاً رسمی که به تایید مراجع مرتبط رسیده باشد. (که این خود نیازمند ۴ روز کاری بود).
۳٫ تصاویر پاسپورت شرکت کنندگان
۴٫ دوازده دلار و هشتاد و پنج سنت هزینه صدور دعوتنامه. این دعوتنامه قرار بود تا هفت روز کاری بعد از ارائه درخواست به دست ما برسد که البته با  درخواستهای گوناگون چینی ها به لغو درخواست از طرف ما منجر شد.

تصمیم گرفتیم از طریق آژانس های هواپیمایی اقدام کنیم که نهایتاً با ویزای گروهی با هزینه ۴۶۰۰۰۰ تومان موافقت شد که طی ۱۰ روز کاری به دست ما خواهد رسید.

خوشبختانه در تهیه بلیت های رفت و برگشت مشکلی وجود نداشت و توانستم با خطوط هواپیمایی CZ چینی بلیت تهیه کنم که به تاریخ ۲۶ اردیبهشت و ساعت ۱۱:۳۰ شب به مقصد گوانگ جو است و برگشت از شانگهای به تاریخ ۶ خرداد.